Impreza dosyć męcząca. Podróże ponad 200 km w jedną i drugą stronę pociągiem, trwające kilka godzin łatwe nie są dla juniorów. Dla nas, w wieku juniorskim plus tym bardziej. Do tego dochodzi czas czekania na występ, rozdanie nagród itp. Ale my to lubimy. Cały dzień intensywnie od wczesnych godzin rannych do późnej nocy.

Koszty finansowe które ponosimy też są istotne. Ale spotkania z innymi tancerzami, zwłaszcza tymi najmłodszymi okazujących nam ogromną sympatię rekompensują wszystko.

Zajęłyśmy III miejsce, wygrałyśmy 600 zł (dołożymy do wpisowego na kolejne zawody). No i Poznań. Piękne miasto z ogromną historią.

Część z nas zwiedziła co nie co przed zawodami. Ja z Ewą i Małgosią zostałyśmy do poniedziałku. Miałyśmy cały niedzielny wieczór (wróciłyśmy do hotelu po 23) i poniedziałkowe przedpołudnie na oglądanie miasta. Dla mnie bonus dodatkowy, udało mi się spotkać z dawno niewidzianą przyjaciółką ze studiów. Pokazała nam Poznań od tej nieoczywistej strony, wieczorową porą. Pięknie. Cudowne są takie wieloletnie relacje z ludźmi. Nie widzisz ich 7 lat, a czujesz jakby minął jeden dzień. Przed nami kolejne wyzwania.

Małgorzata Zięba