20 stycznia. razem z „pmostową” ekipą mieliśmy okazję wziąć udział w spotkaniu eksperckim pt. „Nie widzisz całości, daj nam szansę się poukładać”, które odbyło się w przestrzeni Fabryki Sztuki. Wydarzenie było poświęcone różnorodnym doświadczeniom, perspektywom i praktykom pracy z młodymi osobami w kryzysie bezdomności – zarówno tym systemowym, jak i tym płynącym bezpośrednio z pracy w terenie.

Już od pierwszych chwil było widać, że nie jest to zwykła konferencja, ale przestrzeń do realnego dialogu, wymiany doświadczeń i wspólnego szukania rozwiązań. Spotkanie służyło przede wszystkim usprawnieniu komunikacji między instytucjami i organizacjami, budowaniu porozumienia między różnymi sektorami wsparcia, refleksji nad tym, jak uzupełniać istniejący system pomocy oraz tworzeniu nowych ścieżek współpracy na rzecz młodych osób w kryzysie bezdomności.

Program wydarzenia był bardzo bogaty i merytoryczny. Wśród paneli szczególnie wybrzmiały:

• „Młodzi w kryzysie – psychologiczne aspekty dorastania w ryzyku doświadczenia bezdomności” – rozmowa o emocjach, traumach, deficytach wsparcia i mechanizmach radzenia sobie młodych ludzi w sytuacjach granicznych.
• „Jak nie zgubić młodych między systemami?” – panel pokazujący luki w systemie, problemy komunikacyjne między instytucjami oraz potrzebę tworzenia spójnych ścieżek pomocy
• „Z ulicy na scenę – głos osób z doświadczeniem bezdomności” – niezwykle poruszająca część wydarzenia, w której osoby z własnym doświadczeniem kryzysu bezdomności opowiadały swoje historie, potrzeby i realne bariery w wychodzeniu z kryzysu.

Te rozmowy nie były tylko teorią – były żywym obrazem rzeczywistości, z którą na co dzień mierzą się młodzi ludzie i osoby pracujące na rzecz ich wsparcia.

Równolegle w przestrzeni wystawienniczej organizacje pozarządowe miały możliwość zaprezentowania swojej działalności, projektów oraz dobrych praktyk. Był to czas na: nawiązywanie nowych kontaktów, wymianę doświadczeń, budowanie relacji międzyorganizacyjnych, nieformalny networking oraz rozmowy, które często są początkiem realnej współpracy.

Dla nas był to niezwykle wartościowy moment – możliwość zobaczenia, jak wiele osób i instytucji działa w tym samym celu, choć często różnymi metodami i w różnych obszarach.

Z kolei dla mnie osobiście było to szczególnie ważne i poruszające doświadczenie – zobaczyć, jak bardzo potrzebna jest współpraca, uważność i wzajemne słuchanie się różnych środowisk. Pokazało mi to jeszcze wyraźniej, że wolontariat to nie tylko działania pomocowe, ale też budowanie mostów między ludźmi, instytucjami i ideami.
To wydarzenie utwierdziło mnie w przekonaniu, że system wsparcia naprawdę da się „poukładać” – jeśli jest wola dialogu, współpracy i realnego słuchania osób, których ten system dotyczy najbardziej.

Wracamy z tego spotkania z nową energią, refleksją i motywacją do dalszego działania – oczywiście w tle z wolontariatem 🙂

Mariusz Kołodziejski